هموطنان گرامی،
آئین بهائی بیش از یکصد و پنجاه سال است که از کشور ایران برخاسته و در دل هزاران هزار از مردم جهان نشسته و آنان را از هر قوم و از هر دین و هر کشوری در سایهء "سراپرده یگانگی" که حضرت بهاءاللّہ برافراشته بهم پیوسته است. امروز به هر جا سفر کنیم چه در خاور و چه در باختر می بینیم در جمیع طبقات اجتماعی کسانی هستند که به برکت ایمان به آئین بهائی دیده ای جهان بین یافته اند و جهانیان را "همه بار یک دار و برگ یک شاخسار" می شمارند و همه در یک نکتهء دیگر نیز مشترکند و آن گرامی داشتن کشور عزیز ما ایران است. زیرا که وطن حضرت بهاءاللّہ بینان گذار آئین بهائی است. یعنی کسی که آن مردم را هر چه بوده اند به تصدیقِ وحدانیّت خدا و وحدت ادیان و وحدت عالم انسانی کشانده و بر خدمت خلق و خدا برگماشته است. این بهائیان که حال در یکصد و هشتاد کشور ساکنند در سازمان ملل متّحد در قسمت سازمان غیر دولتی آن یک هیأت نمایندگی دارند که نفوذ معنویش روز افزون است و در مقام عضو مشاور در سازمانهای غیر دولتی آن مجمع عالی جهانی در تهیّه بیانیّه های بین -المللی در موضوعهای مختلف از قبیل محیط زیست، ترقّی زنان، رفع تعصّبات نژادی و امثال آن در مراحل مشورت شرکت داشته و گاه پیش نویسی برای تهیّه آن اعلامیه ها تقدیم نموده است.

اکثر کشورهای جهان مگر معدودی که بر اثر تعصّب، دین بهائی را انکار کرده اند، به بهائیان مانند سایر ادیان آزادی کامل بخشیده و تشکیلات ایشان را شخصیّت حقوقی داده و مناسکشان را از قبیل ازدواج بهائی به رسمیّت شناخته اند. حتّیٰ در بعضی از ممالک مانند کانادا شناسائی و رسیمّت دین بهائی را با تصویب لایحه ای در پارلمان کشور قبول و اعلان کرده اند.

آثار بهائی که در ابتدا در ایران انتشار یافته و اکثر آن به زبان فارسی است حال به ۸۰۲ زبان ترجمه شده و در هر گوشه ای از جهان موجود است و حتّیٰ در نقاطی که تا چندی پیش نام ایران را نشنیده بودند حال به برکت وجود امر بهائی با کشور ما آشنا شده و ارتباطی معنوی با آن یافته اند و هر وقت مقتضیات اجازت دهد و آتش تعصّبات در کشور عزیز ما فرو نشیند این اقوام مختلفه آرزومند زیارت نقاط تاریخی و اماکن مقدّس بهائی در ایران اند.

شما کدام فرد یا گروه یا طبقه ای را در ایران سراغ دارید که چنین نفوذی در جهان داشته و نام و محبّت و احترام کشور ما را در دل مردمان غیر ایرانی سرشته باشد؟ انصاف دهید آیا این نهضت بهائی که پیدایشش از ایران است و چنین جهانگیر شده در خور آن نیست که ما ایرانیان اقلّاً از آن خبری گیریم؟ افسوس آنچه بیشتر مردم در ایران از امر بهائی شنیده اند از دشمنان امر بهائی شنیده اند و آنان کسانی هستند که پیشرفت امر بهائی را مخالف منافع شخصی خود می دانند و ترس از این دارند که قدرت و تسلّطی که بر مردمان و مریدان دارند از دست بدهند. از این روی به جای آنکه به بحث و استدلال پردازند به حربهء ضعیفان یعنی تکفیر و اتّهام و افترا و کشتار و غارت و چپاول دست یاخته و بر پیروان امر بهائی تاخته و کتابهائی پر از دروغ و افتراء منتشر ساخته و مردم را از اینکه به بهائیان نزدیک شوند یا از اصول و تعالیمش خبر گیرند بر حذر داشته اند. در عین حال به بهائیان اجازه نداده و نمی دهند تا علناً جوابی بر آن حملات ناجوانمردانه دهند. حتّیٰ انتشار کتاب ها و مطبوعاتشان را جرم شناخته و ورود کتابهای بهائی را از خارج ممنوع ساخته اند و خود هر روز در رادیو و تلویزیون و انتشارات دیگر آنچه در انبان تعصّب و کینه و دشمنی دارند بین مردم می پراکنند و چون این شایعات دروغ و مزوّرانه یکصد و پنجاه سال شب و روز تکرار شد و بر سر کوچه و بازار و بر منابر و در معابر و ادارات دولتی و مدارس رسمی مکرّر در مکرّر اعلان گردید متأسّفانه در مغزها رسوب نمود. از گوبلز وزیر تبلیغات هیتلری نقل کرده اند که گفته است وقتی دروغ را هر روز مکرّر کنید کم کم حقیقت می نماید اینست که بسیاری از هموطنان ما بی آنکه بدانند یا بخواهند در چنین دامِ اکاذیب گرفتار شده اند.

امّا در عین حال در ایران مردم با انصاف و متفکّری نیز بوده و هستند که از خود می پرسند اگر امر بهائی همان است که درباره اش می شنویم پس چگونه است که چنین امر سخیف و بی پایه ای توانسته مقبول صدها هزاران مردم در جهان گردد و چنان آتش محبّتی در قلوبشان روشن نماید که از همه چیز حتّیٰ از جان شیرین بگذرند ولی دست از اعتقاد به حقیقتی که یافته اند برندارند؟ چگونه است که نفوسی که همواره در راحت و آسایش بوده اند همه آنها را به چنین امری که به قول مخالفان ساختهء بیگانگان بوده و به دست جوانی مجنون بوجود آمده فدا کنند و برای حفظ جان و مالشان، حتّیٰ به زبان، حاضر نباشند بگویند بهائی نیستند. و همین مردم روشن بین از خود می پرسند اگر چنانکه می گویند امر بهائی را بیگانگان برای ایجاد اختلاف در دین اسلام یا تفرقه در میان مردم ایران ساخته اند آیا اوّلاً این اختلافات کم بود که لازم می آمد وسیلهء دیگری پیدا کنند تا تفرقه اندازند؟ و ثانیاً اگر چنین امری با هدفی به آن کوچکی به ایران و اسلام محدود می شد چگونه است که در بیش از ۱۸۰ مملکت با مذاهب مختلف، آئین بهائی چنین نفوذ کرده و مردمی را که گاه دشمن یکدیگر بوده اند با هم متحّد نموده و تعصّبات نژادی را از میان پیروانش زدوده است؟ و همین مردم منصف نیک اندیش چون چنان تضادّهائی را بین آنچه دربارهء آئین بهائی می شنوند با ثمراتی که آئین بهائی به بار آورده مشاهده می نمایند به تحقیق و کنجکاوی تشویق می شوند و ناگزیر روزی حقیقت بر آنان معلوم می گردد و جامعهء بهائی بیشتر از این گونه مردمان کنجکاو حقیقت جو مرکّب گشته است.

قصد نگارنده از نوشتن این اوراق آن نیست که کسی را دعوت نماید که به آئین بهائی بگرود زیرا دین امری است وجدانی که مردم باید آن را بین خود و خدای خود اختیار نمایند و دخالت در این حریم مقدّس از طرف دیگران کاری است بیهوده و باطل. آنچه در این دفتر می خوانید از برای آن فراهم آمده است که هموطنان ما از امر عظیمی که از کشورشان جوشیده چنانچه هست باخبر گردند و از قید تعصّبات بیجائی که سبب شده بین ایرانیان جدائی افتد رهائی یابند و باشد که به عنوان یک ایرانی بخود ببالند که در یکی از تاریکترین ادوار تاریخِ وطن عزیزشان در اواسط قرن نوزدهم میلادی در زمان حکومت قاجاریّه از سرزمینشان ندائی برخاست که شهرتش جهانگیر شد و افکاری به عالم عرضه داشت که پس از یک قرن دانشمندان بزرگ جهان که حتّیٰ دین ندارند همان افکار را ترویج می کنند. پس از دین و مذهب گذشته آیا سزاوار نیست که ایرانیان حتّیٰ آنان که بهائی نیستند از نهضت عظیمی که در کشورشان یک قرن و نیم است پیدا شده و آوازه اش جهانگیر شده باخبر گردند؟

بنده نویسنده بنا به محبّتی که به ایران و ایرانیان دارد بر آن گردید تا آنچه را که خود از آئین بهائی آموخته و بکار برده است و قلب و جانش را با عقل و خردش آشتی داده همه را رایگان بر طبق اخلاص گذارد و بنظر خوانندگان برساند بی آنکه توقّعی جز خیر و سعادت آن عزیزان داشته باشد.

هوشمند فتح اعظم

سپتامبر ۲۰۰۷